Ik zen dus ik ben

Boeddha

Onrust, paniek en twijfels. Waar is mijn stabiele ik gebleven? Mijn zoektocht naar zen en zaligheid stuurt mij van het kastje naar de muur. Het is een heuvelachtig landschap van intense geluksgevoelens afgewisseld met hevige depressiviteit. Van driftige yogaposepogingen naar dansend op een feest met in de ene hand een peuk en in de andere champagne. Proberen stevig te aarden in het nu, resulteert in zweven tussen verleden en toekomst. Vanuit de overweging van een celibatair bestaan stort ik in de armen van een begerenswaardige man. En kan het wat minder met die prikkels alstublieft?
Ik ben diep ongelukkig.

Het is tijd om mijn leven te beteren. Vanaf nu ruil ik die opgefokte koffie in voor rustgevende thee en las ik elke dag een me-time moment in. Ik slaap alleen nog met mannen met wie ik een serieuze relatie wil en ik drink nooit meer te veel. Minstens twee keer per week ga ik me uitsloven in de sportschool en aan deadlines doe ik niet meer mee. Die destructieve gedachten als ik ‘weer eens in de verkeerde rij’ sta, moeten ook eens afgelopen zijn. Ik heb te weinig tijd voor mezelf, en als ik ’s een keer alleen ben, ben ik kapot.
Ik wil wat vaker zijn, in plaats van doen.
Het is tijd voor wat mindfulness in mijn leven.

Ik installeer mezelf op de bank met het boekje ‘Beter nu’, dat ik van mijn vriendin heb gekregen. Alleen al door erover te lezen word ik rustig. Wat een heerlijk vooruitzicht, ik als ontspannen mens, in balans. Ineens zit ik vol inspiratie over hoe mindfulness mijn leven gaat veranderen.

Ik haal een schriftje met ontspanningsoefeningen tevoorschijn, ga op de grond liggen en begin. Gedachten laat ik voorbij gaan als wolkjes, heel rustig. Althans, dat is mijn opdracht. Ze laten komen en gaan, zonder oordeel. Me richten op mijn ademhaling, lage ademhaling.

Ik denk aan die tekst die ik nog moet schrijven. Die had eigenlijk vorige week al af gemoeten. Wanneer moet ik dat in hemelsnaam doen? Van schrik open ik mijn ogen. Voor mijn neus zie ik mijn roze kastje. That reminds me, die wil ik nog schilderen. En ik bedenk me ook dat ik me moet oriënteren op een nieuwe laptop. Terug naar mijn ademhaling. Ik leg een hand op mijn buik. Dat rondje buikje, daar moet ik nodig iets aan doen, straks pas ik mijn lievelingsbroek niet meer en vindt niemand me meer aantrekkelijk. Over mannen gesproken, ik zou die ene leuke man nog terugbellen. IJverig stuur ik de aandacht naar mijn voeten, weg uit mijn hoofd. Mijn voeten zijn ijskoud. Ik moet pantoffels aan, anders kan ik me echt niet ontspannen. Dan zal het lukken, écht. Als ik weer ga liggen prikt er iets in mijn rug. Ik lig op m’n lipgloss. Niet vergeten om zonnebrand te kopen voor m’n reis! Ik vertrek al bijna…de hoeveelste is het eigenlijk? Ik kijk op de klok. Is het al zo laat?! Ik heb helemaal geen tijd om te mediteren!
Als een gek kom ik omhoog, negeer de sterretjes en ren de deur uit.
Mediteren… op vakantie ga ik het opnieuw proberen.

Advertenties

Eén jaar in drie woorden

Wat is jouw woord voor 2010? Een wens, een verlangen, een doel dat je wilt bereiken? Het leek mij nou leuk om ‘een woord te hebben’. Iets waar je op kunt focussen. Al een tijdje probeer ik om ‘s avonds mijn dag samen te vatten in een woord, plus eentje op te schrijven als intentie voor de volgende dag. Dan ga ik naar bed en denk ik: en het woord van de dag is… Er komen er altijd 20. Of geenéén. Gezien het feit dat het me al nauwelijks lukt om de essentie van een dag te bepalen, hoe ga ik dan een woord voor een heel jaar bedenken?


Maar daar is ’t, het verlossende woord: de nieuwsbrief van Daretoo.nl, dat leuke e-platform over dromen. Ook daar waren ze bezig met dit thema: een woord voor het nieuwe jaar. Maar van hen mogen het er drie zijn. Wat een opluchting!

Ik pak m’n boekje (mijn beste vriend, mijn bijbel, mijn klankbord, mijn klaagmuur, mijn inspiratievangnet, mijn…) en pak een pen. Mijn roze-met-witte-stippen-lievelingspen van de HEMA. Wat een hoop stippen ineens, het worden er alleen maar meer. Ik staar, er komt niets. Geen enkel woord schiet mij te binnen, laat staan drie. Blokkeert mijn eindeloze lijst met verlangens de weg naar mijn hart? Moet mijn leven, en moeten daarmee deze woorden perfect zijn, met als gevolg dat er niets komt? Of ben ik gewoon inspiratieloos vandaag?

Ik raadpleeg de nieuwsbrief voor tips tot het komen van mijn magische trio:

Laat je fantasie de vrije loop en bedenk welke zaken of eigenschappen je in 2010 meer aandacht wilt geven. Waar krijg je energie van? Welke gebeurtenissen of gevoelens uit 2009 wil je in 2010 weer terugzien? Wat is het leukste, fijnste of meest treffende dat je in 2010 kan gebeuren?

Ik denk na.
Meer aandacht geven: deze probeer ik te beperken tot vijf stuks.

Energiegevend: fijne mensen om me heen, buiten zijn, schrijven, reizen, lekker boek/magazine.
Gebeurtenissen die ik wil terugzien: en publique beperk ik deze tot: ‘bepaalde puntjepuntje-achtige belevenissen’.
Meest treffende dat me kan gebeuren: een vaste column in een blad krijgen natuurlijk! (om over de rest van mijn dromen maar te zwijgen…)

Dit dan dus in drie woorden.
Ik zou zeggen: liefde (dat is zo lekker breed), rust (innerlijke, maar ja, dat zijn twee woorden) en schrijftalent (ontwikkelen dus).

  • Liefde
  • Rust
  • Schrijftalent

Ja, ik vind het wel wat. Ik ga ze – ook een tip van Daretoo – op de spiegel, koelkast en boven m’n bed hangen.

Wat zijn jouw woorden?