Gratis lessen over schoonheid

‘Zullen we naar de Burger King gaan?’, vraagt het ene meisje aan het andere meisje.
Haar rode krullen glinsteren in de zon die door het treinraampje naar binnen schijnt. Met haar kleurrijk beschilderde ogen kijkt ze de blondine naast haar verwachtingsvol aan.
‘Weet je wel hoe slecht dat voor je huid is!’, merkt haar buurvrouw op.
Het blonde meisje heeft een flinke laag poeder op haar wangen, in de hoop dat deze haar jeugdpuistjes vervaagt.
‘Ik hoorde laatst dat vis heel goed voor je huid is’, gaat de roodharige verder.
‘Ja, dat heb ik ook gelezen, nu wil ik eigenlijk alleen nog maar vis eten.’
‘Ik eet sowieso al twee keer per week vis. Haring. Dat is echt puur vis.’
Ze trekt een uiterst serieuze blik.
‘Tip’, zegt de ander wijzend in het tijdschrift Mooi van Etos: ‘Gebruik vanaf je 20ste een vochtinbrengende crème.’

Het is dat ik persoonlijk kan bevestigen dat zij zich hier, tegenover mij, in een drukke treincoupé van Amsterdam naar Utrecht bevinden. Zelf hebben ze dat nauwelijks in de gaten, ze gaan op in de wereld van de schoonheid van de vrouw.

Het blonde meisje leest geconcentreerd verder: ‘De meeste mensen gebruiken te veel shampoo. Een theelepeltje is voldoende.’
‘Een theelepeltje?!’, roept de ander verbaasd. ‘Ik gebruik altijd een eetlepel!’
‘Ik een hele hand vol!’
Ze barsten in lachen uit.
‘Dat geldt ook voor tandpasta trouwens, staat hier, één cm is meer dan genoeg’, maakt de blonde haar betoog af.
Bedenkelijk kijken ze elkaar aan terwijl ze de afstand van een cm tussen twee vingers proberen in te schatten.

‘Moet je kijken, deze scrub is niet geschikt voor kinderen onder de drie jaar’, vervolgen de wijze lessen (dit keer zie ik niet wie het zegt, ik ben geïntrigeerd aan het meeschrijven met deze intrigerende dialoog).
‘Ik zou m’n kind echt nooit scrubben. Wie dóet dat nou?’
‘Heb jij meer dan drie zonnebrillen?’
‘Veeeeel meer.’
‘Tel je dan ook H&M brillen mee?’
‘Nee, tuurlijk niet.’
Ik doe mijn best niet hardop te lachen.
‘We kunnen ook sushi gaan eten zometeen?’
‘Ja, vis! Goed voor je huid.’
Tevreden met hun besluit maken ze aanstalten om de trein te verlaten.

Ik haal mijn exemplaar van Mooi uit m’n tas en blader er even in. Dan leg ik ‘m op het tafeltje naast me voor een volgende passagier.
Ik heb ‘m tenslotte al uit.

 

Advertenties