Ik zen dus ik ben

Boeddha

Onrust, paniek en twijfels. Waar is mijn stabiele ik gebleven? Mijn zoektocht naar zen en zaligheid stuurt mij van het kastje naar de muur. Het is een heuvelachtig landschap van intense geluksgevoelens afgewisseld met hevige depressiviteit. Van driftige yogaposepogingen naar dansend op een feest met in de ene hand een peuk en in de andere champagne. Proberen stevig te aarden in het nu, resulteert in zweven tussen verleden en toekomst. Vanuit de overweging van een celibatair bestaan stort ik in de armen van een begerenswaardige man. En kan het wat minder met die prikkels alstublieft?
Ik ben diep ongelukkig.

Het is tijd om mijn leven te beteren. Vanaf nu ruil ik die opgefokte koffie in voor rustgevende thee en las ik elke dag een me-time moment in. Ik slaap alleen nog met mannen met wie ik een serieuze relatie wil en ik drink nooit meer te veel. Minstens twee keer per week ga ik me uitsloven in de sportschool en aan deadlines doe ik niet meer mee. Die destructieve gedachten als ik ‘weer eens in de verkeerde rij’ sta, moeten ook eens afgelopen zijn. Ik heb te weinig tijd voor mezelf, en als ik ’s een keer alleen ben, ben ik kapot.
Ik wil wat vaker zijn, in plaats van doen.
Het is tijd voor wat mindfulness in mijn leven.

Ik installeer mezelf op de bank met het boekje ‘Beter nu’, dat ik van mijn vriendin heb gekregen. Alleen al door erover te lezen word ik rustig. Wat een heerlijk vooruitzicht, ik als ontspannen mens, in balans. Ineens zit ik vol inspiratie over hoe mindfulness mijn leven gaat veranderen.

Ik haal een schriftje met ontspanningsoefeningen tevoorschijn, ga op de grond liggen en begin. Gedachten laat ik voorbij gaan als wolkjes, heel rustig. Althans, dat is mijn opdracht. Ze laten komen en gaan, zonder oordeel. Me richten op mijn ademhaling, lage ademhaling.

Ik denk aan die tekst die ik nog moet schrijven. Die had eigenlijk vorige week al af gemoeten. Wanneer moet ik dat in hemelsnaam doen? Van schrik open ik mijn ogen. Voor mijn neus zie ik mijn roze kastje. That reminds me, die wil ik nog schilderen. En ik bedenk me ook dat ik me moet oriënteren op een nieuwe laptop. Terug naar mijn ademhaling. Ik leg een hand op mijn buik. Dat rondje buikje, daar moet ik nodig iets aan doen, straks pas ik mijn lievelingsbroek niet meer en vindt niemand me meer aantrekkelijk. Over mannen gesproken, ik zou die ene leuke man nog terugbellen. IJverig stuur ik de aandacht naar mijn voeten, weg uit mijn hoofd. Mijn voeten zijn ijskoud. Ik moet pantoffels aan, anders kan ik me echt niet ontspannen. Dan zal het lukken, écht. Als ik weer ga liggen prikt er iets in mijn rug. Ik lig op m’n lipgloss. Niet vergeten om zonnebrand te kopen voor m’n reis! Ik vertrek al bijna…de hoeveelste is het eigenlijk? Ik kijk op de klok. Is het al zo laat?! Ik heb helemaal geen tijd om te mediteren!
Als een gek kom ik omhoog, negeer de sterretjes en ren de deur uit.
Mediteren… op vakantie ga ik het opnieuw proberen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s