Taal kent vele vormen

765.jpg

Is het je wel eens opgevallen dat piloten altijd dezelfde stem hebben? Zo’n donkere, zelfverzekerde, zwoele stem. Zouden ze naast het leren wát ze moeten zeggen ook leren hóe ze dat moeten zeggen? Bestaat er zoiets als pilotentaal?
Dit is wat mij zoal bezighoudt tijdens mijn vlucht naar Tanzania.


Als ik in mijn hotel ben, wil ik het thuisfront even sms’en. Helaas lukt dat niet, dus ik vraag of ik gebruik kan maken van een telefoon. De jongen achter de receptie doet driftige pogingen om internationaal te bellen.
‘Bizzzzzz’, zegt hij en kijkt me een beetje wanhopig aan.
Aha, busy. Dat is Swahili-Engels natuurlijk.

De volgende dag ga ik naar het eiland Zanzibar. Een mengeling van Arabische, Indische en Afrikaanse invloeden kleurt het straatbeeld. Een unieke plek op aarde, waar men erin slaagt om ondanks de verschillende religies in harmonie met elkaar samen te leven. Hier spreekt men dezelfde taal: de taal van vrede.

Als we het dan toch continu over taal hebben, tijdens mijn vrijwilligersproject: Engelse lesgeven op een nursery school, praat ik voornamelijk Engels. Niet alleen omdat de kindertjes het anders nooit aanleren, vooral omdat ik niet anders kan. Swahili heb je niet zomaar onder de knie. Toch moet ik er aan geloven, want ‘hou je mond’ en ‘ga zitten’ zijn belangrijk om te weten. Gelukkig gebruik ik ook vaak ‘Nzuri sana’ (Goed gedaan).
Tegen mij praten de kinderen consequent Swahili. Ik zeg dan in het Engels dat ik er niks van snap. Snappen ze best. Echter, er is één jongetje dat de taalbarrière in de smiezen heeft. Hij is de enige die geen Swahili tegen me spreekt en van mij verwacht dat ik dat doe. Hij tikt me steeds aan en zoekt dan oogcontact. Dan knikt hij met zijn hoofd, gebaart met zijn kleine handjes en kijkt me veelbetekenend aan. Zijn mond houdt hij hierbij stijf dicht. Ik denk hem ook nog te begrijpen! Zo leuk.

Zijn er werkelijk woorden nodig om elkaar te begrijpen? Van de theorie dat communicatie voor 80% uit non-verbale signalen bestaat is hij het levende bewijs.

Op een dag ontdekte ik mooiste woord in Swahili: kilele cha hamu wanachofikia virumbe katika kujamiiana. Ja, dit is een woord. Het bekent orgasme. Dit weet ik niet doordat ik het bed deelde met een Afrikaanse man. Ik raadpleegde het woordenboek voor de vertaling voor ‘orange’ en stuitte op ‘orgasme’. Nu zou je denken dat mensen die Swahili spreken vreselijk lang van stof zijn, maar dat is naar in mijn ervaring niet zo. Wat me opvalt is dat klinkers en medeklinkers bijna continu eerlijk zijn verdeeld in deze taal, om en om. Daardoor klinkt alles heel vrolijk. Uitzonderingen wel daar gelaten: heb je gezien dat het laatste woord van orgasme (kujamiiana) maar liefst drie klinkers achter elkaar bevat? Om de extase uit te drukken natuurlijk. De grondlegger van dit woord probeerde hiermee de intense sensatie aan te duiden. Wat is het Nederlandse woord voor orgasme eigenlijk saai. Het zou toch veel leuker zijn om te zeggen: ‘Schatje, wat een heerlijk kilele cha hamu wanachofikia virumbe katika kujamiiana!’

Onderweg naar huis zit ik naast een Tanzaniaanse zakenman in het vliegtuig. Hij spreekt redelijk Engels. We kletsen uren lang, lachen enthousiast op de foto die we van ons samen maken. We doen het gewoon, omdat we het leuk vinden. We spreken allebei dezelfde taal, de taal van… gezelligheid :)

Advertenties

Een gedachte over “Taal kent vele vormen”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s